Zowel The Strange Boys als Fool’s Gold staan op uitbreken. De ene band katapulteert ons regelrecht de rockgeschiedenis van de sixties in, terwijl de andere het hevige verlangen naar de zomer kracht bijzet. Om maar even aan te tonen dat beide bands mijlenver uit elkaar liggen. Toch kon de AB zaterdag geen sterkere affiche bij elkaar harken, want toen kwam aan het licht dat de bands maar één gelijkenis nodig hadden om er een vlammende concertavond van te maken. Zelfs al stond die gelijkenis voor de twee absolute revelaties die ze zijn…
The Strange Boys doen aan rammelende garagerock, maar is vooral het ontdekken waard omwille van zijn zanger. Diens stem klinkt namelijk net alsof de eigenaar ervan iets te lang aan de whiskyfles heeft gehangen. Ook de rollende drums en likkende gitaarriffs maken de songs net dat ietsje meer.
In een ontspannen sfeertje ontaarde de band zich als veroveraars van de Box. Ryan, de leadgitarist en zanger, kwam er zelfs mee weg om tijdens een gitaarsolo bruusk het publiek zijn rug toe te draaien. Misschien werd zijn zang net iets te veel achter dat hevige instrumentale werk weggemoffeld, toch legde dat dan weer de toon op de basis en sterkte van de songs: allemaal zijn ze opgebouwd rond het flamboyante gitaarwerk dat gedragen wordt door stuwende baslijnen. En telkens klopt het weer. Deze band mag je absoluut niet uit het oog verliezen de komende maanden!
In tegenstelling tot The Strange Boys klinkt het bij Fool’s Gold wel gepolijst en tot in de puntjes uitgewerkt. Deze Amerikanen maken toegankelijke wereldmuziek. Hun doel? Een lach op je gezicht branden en vooral die benen in beweging brengen.
Openen deden ze met klaagzang ‘Nadine’ om daarna direct weer over te schakelen naar dé zomerhit van 2010 ‘Surprise Hotel’. Even vreesden we ervoor dat ze hun prijsbeesten al uit de hand hadden gegeven, maar het speelplezier van de band zelf was zo aanstekelijk dat de Box in vuur en vlam stond. Het maakte duidelijk echt niet uit dat ze overwegend in het Hebreeuws zongen.
Beide bands zullen misschien niet gaan lopen met een ereplaats op het eindejaarslijstje van de topalbums, maar als live-acts konden ze gewoon niet overtuigender zijn. Deze twee revelaties zullen uw festivalzomer kleuren.
