The Hickey Underworld in één woord omschrijven is haast onbegonnen werk. De Rock Rally winnaars van 2006 klinken alsof Queens of the Stone Age, Sonic Youth en Black Sabbath elkaar op het podium te lijf gaan met bulldozers. Weet dus wat je van THU kan verwachten. Muzikaal geweld van de bovenste plank. Maar het verschil tussen deze Antwerpse gitaarhooligans en mindere muzikale goden mag duidelijk zijn. Onder de immense laag noise, beenharde riffs en hyperactieve drumpartijen zitten stuk voor stuk onverwoestbare songs verborgen die je zelfs zonder hun wall of sound niet aan het wankelen krijgt. Dát is de sterkte van deze band.

Dat was althans het geval bij de eerste plaat. De heren kwamen immers naar Kavka afgezakt om ons kennis te laten maken met de nieuwe plaat, die ergens eind september in de winkels zou moeten liggen. Uiteraard waren wij uiterst nieuwsgierig naar de opvolger van hun titelloze debuut uit 2009 en na een paar nummers konden we al met een gerust hart besluiten dat het góed was. De crowdsurfers gaven ons daarin gelijk.  Zanger Younes Faltakh schreeuwt het ene moment zijn stembanden bijna aan flarden om wat later, zonder enige moeite de cleane stukken even indrukwekkend te laten klinken. Het is trouwens niet evident om als zanger boven die drie andere nozems uit te komen. Drummer Jimmy Wouters klinkt nog steeds als de Noorse dondergod op een kwaaie dag en de inventieve gitaar- en baslijnen van Jonas Govaerts en Georgios Tsakiridis gaan nooit ofte nimmer vervelen. Het gitaarwerk van The Hickey Underworld verdient trouwens een eervolle vermelding. Slepende noiseriffs, agressieve uitspattingen en dikke grooves wisselen elkaar in sneltempo af en geven de groep een heel eigen sound, die vooral live bijzonder goed werkt. Net als je denkt dat je na een knaller van een rocksong even rust wordt gegund in de vorm van een post rock intermezzo grijpt The Hickey Underworld je bij de strot om je daarna met een kopstoot duidelijk te maken dat je geen adempauzes moet verwachten. Zo hebben we het graag.

Het mag in ieder geval duidelijk zijn dat de fans zich geen zorgen moeten maken over de aankomende nieuwe plaat. De avond werd afgesloten met prijsbeesten Blonde Fire en Of Asteroids and Men. Kavka heeft het overleefd, het publiek ook, alles was goed. Nu rest ons alleen nog wachten tot september.