De Limburgse Tyronn opent de avond. Er valt geen etiket te plakken op zijn muziek. Van straightforward hip-hopbeats vergezeld van stukjes rap naar orchestrale klanken voorzien van vibrerende bassen, van dubstepbeats met vrouwelijke zangpartijen naar laidback dubsounds, het komt allemaal aan bod. Hier en daar horen we zelfs een stukje Glitch (Glitch is een muziekstijl waarbij men gebruik maakt van geluiden die ontstaan wanneer er storingen optreden bij elektrische apparatuur - veel bleeps en ruis dus). Zelf beschrijft hij zijn muziek vooral als elektronische hiphop. Bij deze term denk ik vooral aan artiesten zoals Hudson Mohawk en Flying Lotus, en daar had het bij momenten inderdaad wat van weg.

Dan maakt het publiek zich klaar voor Daily. Hij speelt dubstep van de nieuwe generatie (post-dubstep), die toch feestelijk blijft omdat er dansbare house-invloeden in zitten. Hij wordt hoorbaar beïnvloed door de steeds populairder wordende San Francisco house-vibe. Dankzij een steeds aanzwellende en afnemende percussie behoudt  hij een energieke drive doorheen zijn anderhalf uur durende set.

Een zware, donkere beat die steeds opzwepender wordt, vreemde loops en krijsende glitches afgewisseld met sinistere melodietjes... Onheilspellend is een woord dat bij me opkomt tijdens het luisteren naar de set van het Antwerpse Internal Sun. Ze komen trouwens niet enkel met muziek, ze brengen ook hun eigen live visuals mee. Which is nice.

De set van Spongemagnet is meer dansbaar dan die van zijn voorganger. In een gepast tempo worden basslines, glitches & synths op ons losgelaten. De heupen van de dames rond mij zijn het met me eens: this is funky!

De eerste en enige buitenlandse gast van vanavond is King Cannibal, een Londense  breakbeat, breakstep, dancehall, drum and bass, en dubstep artiest van het befaamde Ninja Tune label. Hij begint zijn set met warme, wiegende bassen en de vrouwelijke zangtonen die een geborgen gevoel geven. Later komt hij energieker uit de hoek, zodat het contrast met de volgende op de line-up - Beatbutcher - niet te groot is. Beatbutcher komt met een live mashup & crashup stijl waarbij hij de meest uiteenlopende samples tot een samenhangend en catchy geheel smeedt.

Als laatste is Bashir van het RaggaTerrorFront aan de beurt, die ons zal gaan verblijden met de meest edele der elektronischen muziekvormen: Happy Hardcore. Overdreven BPM’s, cheezy lyrics gezongen door opgepitchte eekhoornstemmetjes, opgepompte basslines en nostalgische samples, ... heerlijk! Het lijkt wel alsof velen hier al een hele avond op staan te wachten. De zaal ontploft en er wordt lekker gefeest en gehakt (typisch hardcoredansje) zoals in de goede oude gabbertijd. Ik pink net geen traan van ontroering weg.

Wat we hier vandaag zagen was de voorhoede van een nieuwe generatie.  Dit zijn DJ’s en producers die genres combineren, grenzen overschrijden en zo hun invloed uitoefenen op hoe muziek zal evolueren in de toekomst. Wat we hier vandaag zagen, was Next Level Shit.