Jaarlijks trekken tal van buitenlandse journo’s, labelafgevaardigen, promotors, en allerlei andere figuren uit de music bizz naar het SPOT festival in het Deense Aarhus om er zich te goed te doen aan veel te dure pinten maar – zo mogelijk nog belangrijker – enkele parels te spotten tussen de 124 aanwezige bands. Een overzicht.

1 Ignug – Bad Ass Pussy Lover

Voor dé ontdekking van deze editie was het afzakken geblazen naar de afterparty in Train. Nog nooit iets van gehoord? Wij ook niet. Maar hun op nogal foute beats steunende discofunk werkt verrassend aanstekelijk. Zo aanstekelijk dat zelfs wij de beentjes los sloegen en luidkeels mee schreeuwden met Bad Ass Pussy Lover en Alpha Male. Uitstekende liveband met een frontman die niet zelden doet denken aan de cockyness van Michael Hutchence.

2 Vinnie Who – What You Got Is Mine

Deze kleine koorknaap is al een grote ster in het Hoge Noorden. En terecht. Hij lijkt dan wel een beetje op Inge Vervotte in haar puberjaren, hij weet zijn publiek wel te bewerken. Binnenkort tot vervelens toe op alle radiostations, you can take my word on that.

3 F.U.K.T. – ADHD

Drie schoeljes met grijze kappen die de stront uit uw reet schudden met moddervette dubstep. Bovendien gaat het om een ‘echte’ band, de bass komt van een basgitaar, de drums van een drumstel en de beats, zoals dat dezer dagen gaat, uit een Apple. Het levende bewijs dat dnb en dubstep een perfect volwaardig optreden kunnen inhouden, en niet per se opgespaard hoeven te worden voor de afterparty.

4 Cody – That’s What She Sees

Helaas te druk om nog binnen te geraken, maar de aandachtige muziekfan heeft natuurlijk al van Cody gehoord. Uitmuntend mooie Americana.

5 Budam – The Fly

Totaal omver geblazen werden we door Budam, een bebaard mannetje van de Faroër-eilanden. Met een totaal bevreemdende show waarin weirde performance (door twee angstaanjagende acteurs), sterke, poëtische teksten en de charismatische Budam zelf je achter lieten met een rotslecht gevoel. Waarom er na het optreden niet meer zelfmoorden gepleegd zijn, is mij een raadsel. Budam zuigt je mee in een draaikolk, wiegt je in trance en trekt alle lucht uit je longen.

6 Essence – Blood Culture

Deense Thrashers die met Kill ‘Em All, Agent Orange en Mad Butcher de juiste platen in hun collectie hebben staan. Met een ongelofelijk sterke, vingervlugge bassist en een frontman/gitarist die er voor zijn jeugdige smoelwerk toch razend cool uitzag, ligt de vergelijking met het jonge Metallica ook voor de hand. Maar dan Harder.

7 Mugison – Jesus Is A Good Name To Moan

De Ijslandse Mugison had het publiek helemaal op zijn hand met dit solo concert waarin overvloedig met heerlijke blueslicks en Mugi’s ronduit komische bindteksten werd gestrooid. Zoals pakweg deze mijmering over waarom vrouwen altijd god of jezus uitroepen wanneer ridder Mugi hun land berijdt.

8 Raised Among Wolves – Ivory Tower

Door onszelve jammerlijk gemist, maar door zowat de rest van de Belgische delegatie de sterrenhemel in geprezen. Oordeelt u vooral zelf.

9 Sleep Party People – I’m Not Human At All

Zeven freaks met zwarte hoodies en konijnenmaskers waarvan de oortjes mee deinen met de trage tonen van hun wonderlijk gezweef doorheen atmosferische soundscapes. Een must see en must hear, hoewel het meer sleep dan party was (in tegenstelling tot de aardschok die ze naar verluidt op de vorige editie wisten te ontketenen).

10 Iceage – White Rune

Hardcore rockers? Deze kids hebben nog geen idee waar ze precies mee bezig zijn en net daarom met iets uitstekend, fris en origineel voor de dag zijn gekomen. Denk de stoute, boze punkbroertjes van The xx, of zoiets.