Vergeet Graspop, Summerfest of Couleur Café. Afgelopen weekend werd de zomer letterlijk afgekickt op Peer Pressure summer kick-off in de oude Zoo van Doornzele. De bijzondere locatie bood onderdak aan een feestende massa die bijna non-stop tekeer ging op de verschillende genres van dansmuziek gaande van dubstep, drum en bass naar acid en oldschool psytrance. Door andere verplichtingen en gezwans haalden we de eerste dag niet, maar we probeerden dit goed te maken door de volle overgebleven 24 uren te verslaan. 

Een bijzonder ontvangstcomité begroet ons reeds voor we binnengaan: "Als we jullie met iets van dienst kunnen zijn, we staan hier nog wel even…" Wat die diensten zijn houd ik wijselijk in het midden, maar een betere entree kunnen we ons niet voorstellen. De behoefte aan een prestigieuze backstage voor de pers ver van het 'normale' feestgedruis, verdwijnt met het zicht op de informele markt, maar we weerstaan aan impulsieve aankopen, sluipen zonder problemen voorbij de security en begeven ons in de tuin der beesten. Nog speculerend over wat die diensten nu zouden kunnen zijn, zwalp ik met mijn nog nuchtere compagnon - chauffeur zijn doet pijn als je niet destructief wil zijn - naar de dichtstbijzijnde beats en pieces. Correctie, we zwalpen voorbij de eerste bassen van het openluchtpodium dat op dat moment dienst doet voor de verspreiding van drums & bass. De nood om nu al te verdrinken in modder en lege bekers wordt wijselijk uitgesteld en de door acid doorweven core wenkt ons verderop. De tent barst nu al uit zijn voegen door een mengeling van nieuwkomers en vroege vogels volk, de eerstgenoemden iets frisser dan de die-harders die zichtbaar vechten tegen de vermoeidheid en katerperikelen, maar niets dat niet verholpen kan worden.

De 303 beats van Acidolido en Mr. Gasmask knallen er in elk geval niet naast. AcidoliDo blaast de boksen volledig op  en mensen met hun brein in een andere dimensie opteren voor die verklaring, een slechte aansluiting van hardware zorgde echter voor de gekraakte beats. Lekker eentonig en gespiced met de gangbare acidbrak voorzien de kale dj's het volk van de oerbassen die al eeuwen het volk in trance doen wegglijden. Het enige verschil is dat hier nu geld mee wordt verdient, het gevoel blijft tijdloos.  

Peer Pressure had dit jaar kosten noch moeite gespaard om het feesten zo aangenaam mogelijk te maken. Goed eten en een crew die leuker was dan vorig jaar zorgde voor een goede bediening - al kan het ook aan mijn consumptie van verdovende middelen gelegen hebben. Ze vertoonden in elk geval minder denkbeeldige overeenkomsten met figuren uit oude Merry Melodies cartoons en deze keer werd mijn geest niet geplaagd door waanbeelden van denkbeeldige verbondenheid. UBX wist zich zelfs te vertegenwoordigen met een heuse mini-ramp, maar niemand echt zeker kon zeggen of de skatejam daadwerkelijk is doorgegaan.

Hoewel de weergoden zich niet direct van hun beste kant laten zien, stijgt de temperatuur in de zoo naarmate de sfeer en scheefheid toeneemt. Van een perfecte opbouw gesproken. De acidtent barst die zaterdagavond letterlijk uit zijn voegen en als mijn tijdsbesef geen loopje met me neemt, volgt Mono Amine met zijn verdomd goeie industriële beats het rijtje live-artiesten. Ook Stoornis ontgoochelde niet en hoewel 12 uur rechtdoor acidcore kan vervelen, blijft de vibe doorheen de nacht op aangename hoogten voortdrijven.

Mijn chauffeur heeft zijn goeie voornemens ondertussen verbeterd en trekt me met een waanzinnige uitdrukking naar het bos, waar de zonnestralen het feestvolk verlicht. Wie nog hoger wil zweven dan de aciddeuntjes en core toelaten, kan die hoogten opzoeken in het goa-bos waar de drum&bass heeft plaatsgemaakt voor Suomi en oldschool darkpsy. De modder is nog goed vertegenwoordigd, al lijkt het eerder bruine bekers geregend te hebben dan iets anders. Mespunten, karton en andere varianten vervangen de koffie van een normale zondag en m'n kostbare reviewcapaciteiten verdwijnen samen met mijn hersencellen als geld in de portefeuille. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat het een geslaagd oldscool goa feest was, maar zoals met meerdere onvertrouwbare bronnen gebeurt, behoeft mijn herinnering een double-check van de feiten. Suomi en oldscool dark psy dus. Tot 17u30 uur ben ik blijven 'staan' om de review tot een goed einde te brengen en had de chauffeur van dienst me niet aan m'n kraag weggesleurd, had ik waarschijnlijk nog op locatie aan 't reviewen geweest…