Ik werd maandag door een vriend van me meegesleurd naar het Rivierenhof voor een concert van de Pogues. Tooghangers van diverse leeftijden ruilden hun glazen in voor bekers en oude punkers trokken hun oude, door motten aangevreten pak aan om te genieten van het gewauwel van opperdronkaard Shane MacGowan's, die naar goede gewoonte ladderzat zijn drunken lullabies door z'n micro pleurde.

Maandag is niet de helderste dag van mijn agenda. Alles wordt op automatische piloot uitgevoerd en dat kan wel eens pijnlijk gevolgen hebben als je onvoorbereid de eerste noten van 'Streams of Whiskey' over je heen krijgt. "Godverdomme, wat moeten we hier met die wijvendrank? De enige sterke die je hier kan scoren is Mochito! En ik ben geen wijf die zich kan laten trakteren door dikke Ierse folkliefhebbers met te veel geld!" M'n maat kon het geen zak schelen. Die zat weer op zijn natural high en zwalpte als een nuchtere idioot door het staande publiek, onderweg 'I am going, I am going, where streams of whiskey are flowing!' kwelend naar iedereen die het niet wilde horen. 

MacGowan was alleszins op zijn vertrouwde high (of low) en moest op en af het podium worden geholpen voor de verplichte pauze - keelkanker en dronken evenwicht zijn een bitch - maar dat kon de pret niet bederven. De rest van het tot Ierse pub getransformeerde Rivierenhof brulde de lyrics mee richting het podium, een meevaller voor wie het onverstaanbare gewauwel van MacGowan niet duidelijk was. Dat veranderde met 'Dirty Old Town', het nummer waar de lyrics wel verstaanbaar waren. Hoewel, elke doorgedreven zuiplap heeft dat nummer in zijn onderbewustzijn geramd op dronken ochtenden in jeugdhuizen en donkere pubs. 

En zelfs het godverdomde bier stroomde niet eindeloos! Zoals van een toegewijde redacteur wordt verwacht, plunderde ik met plezier de vuilbakken op zoek naar bekers in ruil voor gratis bier om me in de stemming te houden en niet de nabijgelegen cafés af te schuimen op zoek naar Ierse whisky. Leuk systeem trouwens, je keilt je bekers gewoon in de vuilbak voor de minder gegoede medemens en die kan ze doodleuk voor drank gaan omwisselen! 

Anderhalf uur en 350 bekers later werd eindelijk het vertrouwde bisnummer 'Fiësta' met bijhorende pogo ingezet. Het staande publiek kon nog één keer volledig uit zijn bol gaan, om daarna schouder tegen schouder en Diiirrty Oool' Taaawn lispelend het amfitheater te verlaten.