Weeral zo'n gipsyband die dezelfde deuntjes covert en minstens even snel speelt als zijn concurrenten?  Op dat vlak was Kuskessarma op de affiche van Working Class Night een buitenbeentje.  Deze alles-in-één-groep (een betere benaming voor hun eclectisisme konden we niet verzinnen) had het privilege om na de feestrijke Ambrassband te spelen.  Dat bleek alsnog geen eer te zijn, gezien hun muziek iets meer luistertijd nodig heeft.  Lichtjes teleurgesteld om de publieksrespons, maar voldaan om hun eigen optreden, namen we de heren Wim Brion, Wim Muyllaert en Mattias Mettepenningen opzij voor een kennismakingsgesprek.  

Jullie spelen nu in een nieuwe bezetting.  Hoe is jullie stijl veranderd ten opzichte van de vorige bezetting?

 
Mattias (basgitaar): De vorige bezetting was gewoon met een gitaar minder, eigenlijk.  Het enige verschil is dat er een gitaar bijgekomen is, tevens ook een cellist, en dat de saxofoon is veranderd door trombone.  We hebben er ook voor gekozen om hardere muziek te maken, maar dat heeft eigenlijk weinig met de bezetting te maken.

Wim M. (trompet, trekzak, zang): Dat is gewoon zo geëvolueerd.

Wim B. (gitaar): Het verschil is wel groot met het begin, hé.  Toen speelden we nog walskes en skanummertjes.

Er staat op jullie website dat jullie foordeuntjes en Bourgondische drinkliederen spelen.  Is dat dan een beetje op de achtergrond geraakt?
 

Mattias: Met harde gitaren, zou ik er nu achter zetten.

Wim M.: Het blijven wel drinkliederen, natuurlijk. (lacht)

 
Op Myspace staat vermeld dat jullie asymmetrische rockritmes spelen.  Zijn jullie het middle-of-the-road genre voorbijgestreefd?

 
Wim M.: Ik vind zo’n termen gewoon heel gevaarlijk en onnodig te gebruiken.  Ik denk wel dat we een beetje een buitenbeentje zijn, maar ik denk dat er ook evenveel andere groepen zijn die er mee bezig zijn.  Er zijn andere groepen die veel verder gaan dan wij. 

Zoals welke groepen?

Wim M.: Ik denk nu vooral aan Alamaailman Vasarat.  Een groep uit ergens boven, Finland of Zweden (Finland, nvdr).  Met onze nieuwe nummers moet ik daar vaak aan denken.  Maar ik denk evengoed aan Capsule uit Antwerpen, die ook met heel gekke ritmes en instrumenten spelen.  Ik denk zeker niet dat we vernieuwend zijn, of zo.

Mattias: Onze interesses hebben zich eigenlijk een beetje verlegd.  En dat heeft zich in de muziek weerspiegeld.

Wim M.: Wij luisteren allemaal naar zeer verschillende muziek, en ervaren dansmuziek allemaal als iets anders.   Met onze oude nummers waren er mensen die zich er nog in konden vinden, maar anderen ook helemaal niet.  En in plaats van daar een middenweg in te zoeken, hebben we gewoon geprobeerd om onszelf te verleggen.