FASCISME OP 'T EILANDJE - Metalheads zijn de nieuwe Marokkanen PDF Afdrukken E-mail
Artikel
door PJ Symons   
zaterdag 18 juni 2011 11:40

Schaamte. Met diepe schaamte overvallen begon deze zaterdag. Schaamte om in Antwerpen te wonen. Plaatsvervangende schaamte. Nadat vorig jaar Bar Mondial werd verjaagd, gaat de schaamteloos oprukkende truttigheid nu nog een stap verder door niet alleen het café in kwestie (PandDemonium) te weren, maar ook haar publiek (metlalheads zoals u en ik) af te schilderen als de rottende plek op deze maatschappij. Ruikt u ook die doordringende brandgeur van fascisme?

panddemonium

Lees het artikel in GvA hier.


En lees vervolgens hieronder het terechte antwoord van metalliefhebber Guy Van Campenhout die, waarschijnlijk net zoals u en ik, zijn zondagen niet doorbrengt tussen dierlijke ingewanden terwijl hij slurpend aan een stalen beker vers maagdenbloed Satan aanbidt, gezeten op een troon van ontbindende babylijkjes. Maar dat houdt naar Metal luisteren blijkbaar in, tegenwoordig.

 

Beste bewoners van het Eilandje

jullie willen dus geen metalkroeg in de buurt. Fair enough, zou een mens zeggen. Kwestie van niet opnieuw een café te hebben in een buurt die zich graag wil profileren als 'high brow'. Althans, dat begrijpt een mens toch wanneer de omschrijving 'het Saint Tropez aan de Schelde' gebezigd wordt.

Nu stelt een mens zich wel de vraag of die omschrijving echt zo'n goeie keuze is. Want wat wil dat zeggen? Moet iedereen vanaf nu plotsklaps Frans gaan praten? Mogen alleen mensen met een minimuminkomen dat sterk boven het gemiddelde ligt, aanwezig zijn op die plaats? Vergeef een nederige dienaar even onwetendheid, maar zo komt dat alvast over voor een omstaander die een half woord te horen krijgt. Zo zouden mensen nog gaan denken dat er personen zijn die het Eilandje willen omtoveren tot een soort resort voor de rijken. Nu ben ik niet bepaald een oude sok, maar ik kan me nog levendig herinneren dat niemand (of toch quasi niemand) naar het Eilandje omkeek en alles begon te verkommeren. Plotsklaps komt er ontwikkeling, er worden oude panden afgebroken en splinternieuwe lofts gezet.

Ah ja, lofts... Sowieso de behuizing voor mensen die beter in de slappe was zitten dan de doorsnee burger. Waar zaten mijn gedachten?

Nu goed, geluidsoverlast is blijkbaar een van de redenen waarom een metalbar niet mag gevestigd zijn in die buurt. Nu vraagt een mens zich af: wat is het verschil met een andere kroeg waar muziek gedraaid wordt? Het volume? Lijkt me vreemd, aangezien cafés gebonden zijn aan een geluidsnorm, ongeacht welk genre van muziek er gedraaid wordt. Dat kan het toch niet zijn? Naar verluidt was op die locatie vroeger een discotheek. Daar heeft men dan minder last van ondervonden, geluidsgewijs? Het is maar een vraag, een burger zoals ik die niet behoort tot de betere klasse die woont op dit Saint Tropez heeft daar weinig verstand van.

Echter, er is een enkele zin in de brief die gericht werd naar het stadsbestuur die mij toch wel tegen de borst stuit... Dat gebeurt niet vaak, dus dat is een hele prestatie. Het gaat hem namelijk over deze zin:

‘Heavy Metal en zijn associatie met de ‘demonische cultuur’ (doodshoofden, lijkkisten, demonen en de benadrukking van de dood) heeft een eigen publiek met eigen normen en waarden.'

Dus... tot het eigen publiek kan ik wel degelijk volgen, net zoals hiphop, dance, blues en alle genres hun eigen publiek hebben. Geen problemen tot dusver. Het venijn zit hem in dat staartje: eigen normen en waarden. Wat verstaan jullie daaronder? Ik ben echt nieuwsgierig. Dit is zo heerlijk vaag, edoch ik kan het niet helpen om misprijzen te voelen in elk woord van die zin. Nu goed, niet iedereen is verzot op heavy metal, en dat is niet meer dan normaal. U mag dat gerust lawaai vinden voor ketters, geen enkel probleem. Maar zoals het hier staat beschreven, lijkt het alsof iedere metalliefhebber in zijn of haar vrije tijd zwaar aan de drugs zit, vrolijk schapen verkracht en baby's opeet. U zou versteld staan wie allemaal onder deze categorie valt.

Neem ondergetekende, bijvoorbeeld. Kortharig, dertiger, leerkracht, vader, familieman. Jazeker, ook dat soort mensen valt onder die groep die jullie gemakshalve stigmatiseren als zijnde de plaag van de mensheid. Nee, kom nu niet zeggen dat dit niet de bedoeling was: een logisch redenerend persoon herkent discriminatie en racisme wanneer het zo overduidelijk geschreven staat.

Het komt er dus eigenlijk op neer dat enkel jullie normen en waarden heillig zijn? Vergeef me als dit wat kort door de bocht gaat, ik ben nogal nederig aangelegd wanneer het gaat om zoveel wijsheid en overduidelijke suprematie tegenover andere leden van het menselijk ras.

U zal vast al begrepen hebben: ik vind dit een zeer jammerlijk iets.

Ach, een beetje moeite doen om samen te leven met mensen van allerlei slag is niet zo moeilijk, maar blijkbaar denken ze er in Saint Tropez anders over.


Of wacht: we zijn nog steeds bezig over Antwerpen. Een multiculturele stad, niet alleen qua kleur. Of zo had ik het tenminste begrepen. Maar vooruit, nu zijn de metalheads geweerd van het Eilandje. De vraag rest: wie zijn de volgenden? Kleurlingen? Hiphopliefhebbers? Vrouwen?


Het is maar een vraag.

Een doorsnee metalliefhebber

.

 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: