Belgische Garage en een Rooie Cadillac PDF Afdrukken E-mail
Artikel
door Marcel H. Core   
dinsdag 28 januari 2014 18:19
 2013 gaat bij Cultus rechtstreeks de annalen in als het jaar van de pscyhe garage rock! De herwaardering van de cassette blies de lo-fi muziek nieuw leven in en veroorzaakte een bijna onophoudelijke stroom aan fuzzy tunes. Uiteraard heeft een hype ook helden nodig en met een onuitputtelijke Ty Segall, een piekende Jon Dwyer en een rete-productieve slaapkamermuzikant Tim Presley aan het roer, ging zelfs hipster Vlaanderen overstag voor de rauwe en ongepolijste muziekstroming met druggy punk-attitude.  

 
Het lijkt wel alsof de geschiedenis in de verkeerde volgorde gereanimeerd wordt met eerst een revival van de psychedelische rock en nu een heropleving van de garage. De omgekeerde wereld van de jaren ’60, waar eerst de garage furore maakten voordat de psychedelische zich als de pest verspreidde over het Amerikaanse vasteland. Niet dat het ons een zak kan schelen, Cultus leeft voor het moment en geniet gewoon van de betere dingen des levens: muziek, drugs, geen geld en vrouwen. Maar laten we het vooral over dat eerste hebben. 

(Tijd voor een experimentje: Zet voor één keer die klote Spotify af. De bands die hier worden besproken ga je daar niet vinden. Open die Soundcloud en later de Bandcamp pagina's in een tabblad, druk op play en volg het verhaal doorheen de muziek. Dit is je radioprogramma voor het moment en ‘t wordt niet onderbroken door gewauwel. Nee, je kan er wat bij lezen. En ja, er komen tieten  in voor zodat je kan wegdromen als dat nummer nog niet ten einde is. Of in 't geval van de ene meid die dit leest: je ergeren aan het seksisme en de drugs mag natuurlijk ook.)

De scruffy hippies van Burger Records zorgden er eigenhandig voor dat de cassettespeler van onder het stof werd gehaald door een niet-aflatende stroom van releases op een wel heel gedateerd medium: de cassette. Wie 't een paar jaar geleden nog moest uitleggen dat er opnieuw naar vinyl geluisterd wordt, kan het nu nog eens gaan uitleggen waarom je op zoek bent naar een autoradio met cassettedek. En waarom ook niet?! Alleen al om met die Velvet Underground tribute tape op maximum volume over de snelweg te kunnen patten, verdomme! Om met die te jonge griet naast je in je rooie cabrio met een fles whisky tussen haar benen en, voor die ene keer omdat het een tribute cassette is voor een onlangs gestorven held, mag je ter ere van hem een pijp hero paffen terwijl zij onder ’t stuur met haar tanden je zipper opentrekt en jij, met de haren in de wind en weggezakt in de zetel naar Natural Child’s cover van White Light / White Heat luistert die door de open ramen de nacht in jamt. Hun versie van de klassieker klinkt als psychedelische country met een hoog smoorgehalte. Natural Child speelde afgelopen jaar voor belachelijk weinig volk een belachelijk goeie show in het café van Kavka en de cassettes, uitgebracht door Burger – de s/t en Hard in Heaven – zijn parels van albums die je zeker in bezit moet hebben als je nog eens met die griet de nacht in scheurt ergens in Zuid-Frankrijk, deze keer op psychedelica (LSD-tested and approved by red.). Niet bepaald garage zou je zeggen, maar wat verder op de cassette staat Mozes and The Firstborn, een Hollandse band  die bij voorkeur nummers opneemt in de kelder van de zanger z'n moeder.

De jonge gasten uit Eindhoven speelden afgelopen jaar de beste garage plaat van de Benelux bij elkaar en hun versie van Lady Godiva’s Operation is pure pop. Althans hoe pop zou moet klinken: van tijd simpel en croonend, dan weer rauw en regelrechte garage – kelder – whatever. Ze spelen catchy tunes met een hoog meezing gehalte, de pop druipt er vanaf en kruipt ongewild onder je huid, maar ’t klinkt allemaal zo heerlijk oprecht dat je er wel van moet houden. Ze speelden afgelopen jaar nog in het voorprogramma van Unknown Mortal Orchestra en doen nu, als alles goed gaat, hetzelfde voor Together Pangea in Amerika - je had de bassist moeten zien glunderen toen-ie het officieuze nieuws verkondigde achter de merch-stand in de AB Club. Hou die Together Pangea trouwens in de gaten, de band uit L.A. is nog zo'n garage klepper die in januari een geweldige plaat heeft gedropt. Hun cassingle en 7” van Snakedog doen alvast het beste vermoeden.
 

De Burgers waren afgelopen jaar trouwens verantwoordelijk voor de beste heruitgave van 2013. Niet The Yardbirds of Count Five, nope, die mannen kunnen gedrukt worden zonder copyrights of zijn oud. Of dood. In elk geval leven ze in het verleden. Nee, de hedendaagse Nuggets van King Tuff’s debuutplaat Was Dead uit 2008 met de clip van Sun Medallion op kop, werden door de Burgerstoners heruitgegeven op plaat. King Tuff is de man achter gevaarlijk aanstekelijke nummers als Anthem en Alone & Stoned en de LP Was Dead verdient met voorsprong de titel ‘repress van het jaar’, toch zeker als je eenmaal bent ondergedompeld in de catchy greasiness van de garage.  
 

Had ik trouwens al gezegd dat ook het debuut van de grondleggers van de Belgische punk The Kids en de Antwerpse psych revelatie Bed Rugs werden uitgebracht op Burger Records? Ook Gnar Tapes, een bevriend label van Burger, heeft twee Belgische garage slackers op het rooster staan: The Future Dead en de onlangs herrezen trashy garageband The Tubs. The Future Dead hebben net  hun tweede album op plaat gedrukt en dat album was al langer te krijgen op cassette via de Gnarly hippies uit Portland. Qua popgehalte moeten ze zeker niet onderdoen voor hun voorgenoemde Hollandse collega’s op Burger Records en qua lyrics, tja, de lyrics zijn zo mogelijk nog simpeler als de melodie, maar het wérkt… “I sit in the sun / well I sit in the sun / … / or in the shade.” Levenswijsheid waar zelfs een Zen meester van onder de indruk zou zijn.
 

Na The Future Dead moeten we als vanzelfsprekend naar The Tubs, want zoals het Gnar Tapes Business News vorig jaar verkondigde: "the Future Dead's singer's brother married The Tubs' singer's sister officially this weekend in Belgium!" The Tubs zijn even uit het zicht verdwenen, maar zijn onlangs herbegonnen met enkele nieuwe bandleden en daarmee klaar om het kot af te breken. Ze spelen harder dan voorgenoemde bands en daar zijn we blij om, want het leek er even op dat het Nederlandssprekende taalgebied enkel rare garage popbands kan voortbrengen. Niet dus! In Holland verblijden de mannen van Traumahelikopter al geruime tijd het publiek van de Lage landen met hun uptempo garage en zelfs in de Kempen doen de Double Veterans eindelijk wat ze in het zuiden al zo lang doen: vetluide garage stompers maken. Hun debuutplaat kan je verwachten in maart.
 

Aah, het zuiden, mecca van de garage! Ze zitten daar al jaren in crisis en door gebrek aan geld en werk houden Franstalige jongeren zich bezig met hun passie: onophoudelijk muziek maken en zorgen voor een enorme hoop releases die de laatste jaren niet meer bij te houden is. Knal die Retard Records cassette maar eens in het cassettedek, je zit meteen terug in die rooie Cadillac, niet met één griet maar met een troep meiden die losgaan op een hoop garagebangers terwijl ze hun tieten laten zien aan elke voorbijganger, of het nu een gezinswagen met klein mannen of een dikke geile trucker is, iedereen is gelijk voor de tet en jij bent de chauffeur.  Met opener Mountainbike hoor je meteen de Brusselse band  die 2014 heeft uitgeroepen tot het jaar dat ze met hun debuut op de proppen zullen komen en heel België  bekeerd wordt tot garage aanbiddende muziekfanaten. Of ook niet, maakt niet uit. Wie hen toevallig in het voorprogramma van Ty Segall heeft zien spelen, weet wat ons te wachten staat. Aan het artwork alleen al zie je dat het volledig goed zal komen met de Belgisch garage dit jaar. En je mag dit stuk gerust zien als een Mountainbike voorpagina artikel, want wij zijn er nu al wild van!

Wat verder op de cassette vind je Thee Marvin Gays – en ik wil niet weten wat die grieten op de achterbank van de Cadillac aan't doen zijn op het moment dat het nummer door de boxen gaat! Zolang ze maar van de speed afblijven want je hebt nog een hele weg te gaan naar Frankrijk er verder. We zitten nog maar in het zuiden van België waar Thee Marvin Gays bewijzen dat garage al langer bestaat, maar dat het nu pas in het oog begint te springen in een door krakende riffs vervulde muziekschrijver. Met voorprogramma's voor de friggin' Growlers (!) en op 28 februari met de BBQ van King Kahn (!) in voormalig alcoholiekers-café De Valk (!) (cultus approved message – go check'em out). Het nummer Easier to be Dumb zindert met zoveel fuzz en huilende gitaren door je lijf, dat het je geen reet meer kan schelen waarom die grieten achter je zo aan 't giechelen zijn.   

We blijven nog even hangen in België, want als we over de ontplofte garage-scene in Frankrijk moeten beginnen, zijn we morgen nog bezig. Eén van die grieten heeft trouwens haar kot in Brussel zodat we nog enkele concerten in de DNA, Madamme Moustache, Café Central en de CHAFF kunnen meepikken en onze neus tussen vier muren kunnen bepoeieren. De White Fangs zijn hier al eens door de digitale ether gejaagd maar blijven evengoed lekker scheuren, hoewel ze niet echt meer in het lijstje passen omdat de zanger naar Noord Frankrijk is verkast. Hun laatste drop was een split 7-inch met Warm Toy Machine, nog zo’n bende Brusseleirs die het hardere en vooral vuile werk niet schuwen. De band bestaat bijna integraal uit Mountainbikes en ze geven op hun laatste LP opnieuw het vettigste van zichzelf. Hou zeker de voorgenoemde venues in Brussel in de gaten, want er wordt daar wat afgerockt in de garage! En als je Antwerpen niet uitgeraakt, maak dan maar dat je erbij bent in The Falk met Mark Sultan, Thee Marvin Gays en Dead High Wire!
 

© 2009 - 2010 cultusonline

Meer artikels:
Interviews
Albumreviews
Concertrecensies
Filmreviews
DVDreviews
Filmartikels
Muziekartikels
Flashback
Meer film: