Noemie Schlosser, de drijvende kracht achter Salomee, schreef en speelt ‘Franny en Zooey’. Het is een bewerking van het gelijknamige boek van J.D. Salinger, vermengd met enkele lagen wereldliteratuur én de persoonlijke ervaringen van Schlosser.

Het is voor haar een belangrijk stuk. Zelden krijg je een voorstelling te zien die zo gelaagd en persoonlijk is. Schlosser vermengd Salinger met Satori, Plato en haar moeder. Omdat we dat toch eens uitgelegd wilden krijgen, vroegen we aan Noemie Schlosser zelf wat meer uitleg. Welkom in de wereld van Schlosser.

“Eerst en vooral: ‘Franny en Zooey’ is een heel ander werk dan ‘Catcher in the Rye’, het doet je nadenken. Om het stuk te schrijven heb ik het ganse oeuvre van Salinger gelezen en alles over zijn persoon op-gezocht. Het was heel moeilijk om alles over de man te weten te komen omdat hij een heel teruggetrokken leven leidde. 7 jaar geleden ben ik eraan begonnen. Ondertussen heb ik ook een essay geschreven over zijn werk. Dat was vooral gebaseerd op de novelle ‘a perfect day for banana fish’ waarin Seymour, de oudste van de familie Glass zelfmoord pleegt. In totaal bestaan er 7 verhalen over deze familie.

Franny en Zooey zelf zijn hun hele leven al bekendheden van een radioprogramma dat ze maken. Buddy, de tweede broer, is eigenlijk Salinger zelf. Een echte kluizenaar. Er bestaat maar één foto van hem waarop zijn gezicht te zien is. Het was dus op zich heel leuk om naar die figuur op zoek te gaan. Wat me er wellicht in aanspreekt, is het feit dat je zijn boeken moet lezen als je 16 of 17 jaar bent. Als je nog gelooft dat je de wereld kan veranderen.”

“We hebben veel lagen in de voorstelling verwerkt. We willen tonen dat Franny het niet meer aankan. Tijdens de eerste twee delen van de voorstelling praten broer en zus, maar zonder écht iets te vertellen. En hoe erger Zooey te keer gaat naar het einde toe, hoe meer Franny gedwongen wordt toe te geven dat het te veel is voor haar. We hebben de voorstelling geschreven en gemaakt in 3 weken, wat echt ongelooflijk snel is. Mijn mama pleegde tijdens de repetities zelfmoord en een van de eerste dingen die ik dacht was: “Ik moet hiermee verder gaan.” Ik had het boek van haar gekregen. Ik zal nooit meer zo`n nood hebben om dit te vertellen.

Bij Franny en Zooey is zelfmoord niet per se het einde. Voor hen is het de volgende stap. Misschien vinden ze daarna wel wat ze zoeken. Wat mijn moeder deed, is er een einde maken. Ik ging het stuk dus echt niet afgelasten. Het was het enige dat ik kon doen om mezelf recht te houden. Als mijn moeder geen zelfmoord had gepleegd, dan had de focus elders gelegen en had het stuk er anders uitgezien.”

“Het stuk gaat ook over hoe je de wereld ziet. Het leven niet meer aankunnen, door een overaanbod van alles. Dat proberen we ook in onze voorstelling te tonen. Die twee die allerlei dingen in zich opnemen, een constante stroom van informatie. Ze zouden er wel willen deel van uitmaken, maar ze kunnen het niet. Ze zetten zich af tegen de anderen in hun omgeving omdat die zo fake zijn. Alles is fake! Dáár gaat het bij Franny en Zooey over. Maar ze hebben wel heel hun leven een radioshow gepresenteerd. Net die bekendheid doet hen alles in vraag stellen. Dat kun je perfect doortrekken naar de dag van vandaag: ocharme Britney Spears. Dat meisje verschijnt al sinds haar 5de in shows en draait nu helemaal door. Als de Glass kinderen zelfmoord plegen is dat niet omdat ze het niet meer zien zitten, maar omdat ze weten dat er iets meer is. Ze stellen zich de vraag: “Is er een God?” Voor de Glass kinderen is ‘satori’ (Japans voor Verlichting) belangrijk. Het idee dat er iets meer is waar ze zo sterk in geloven.”

‘Franny en Zooey’ is theater, maar ook literatuur en muziek. Kortom, drama van de bovenste plank. Wij kunnen u aanraden als de bliksem een ticket te bestellen voor een van de laatste 3 voorstellingen. Ga naar www.Arenbergschouwburg.be voor meer info.